CIMG2572.JPG
Onderwater wier
Wier
« »

Voedselveiligheid

De tekst op onze website is geschreven als informatieve handleiding en dient niet ter vervanging van dokters advies. Als je je ziek voelt of gediagnosticeerd bent met een ziekte, raadpleeg dan altijd een (holistisch) arts die bekend is met het belang van voeding bij het genezingsproces, alvorens de aanbevelingen van deze website te volgen. 

Voedsel allergieën
Zeewier is in het algemeen geen bron van voedsel allergieën. Wanneer je allergisch bent voor schaaldieren en vis, betekent dit niet dat je zeewier moet mijden vanwege het jodiumgehalte.
Volgens wetenschappelijke studies is het vooral de proteïne en niet het jodium in schaaldieren dat een allergische reactie veroorzaakt.

Gevoeligheid voor jodium
Het is mogelijk, hoewel zeer uitzonderlijk, om te veel jodium binnen te krijgen. Hartkloppingen, een verhoogde hartslag en benauwdheid zijn de waarschuwingssignalen. Als je tot de zeer kleine groep van mensen behoort die gevoelig is voor jodium,
zal je het consumeren van zeewier met een hoog gehalte aan jodium, zoals de noordelijke kelp van de soort Laminaria, vermijden. Andere zeewieren, zoals nori, bevatten aanzienlijk minder jodium (15 deeltjes per miljoen).
 
Spijsverteringsstoornissen
Personen met een prikkelbaar darm syndroom, colitis ulcerosa of de ziekte van Crohn moeten voorzichtigheid betrachten met zeewier.
 

MSG / ve-tsin
Mononatriumglutamaat (het mono-natriumzout van glutaminezuur), ook bekend als MSG of ve-tsin, is een smaakversterker die toegepast wordt in vele hartige voedingsmiddelen. Het is een toegestaan additief en heeft E-nummer 621. Vergelijkbare stoffen zijn E620-E627. De stof mag in Nederland als additief slechts beperkt gebruikt worden (10g/kg). Dit is vastgelegd in de Warenwetregeling Gebruik van Additieven muv Kleurstoffen en Zoetstoffen in levensmiddelen.
Vanuit de natuurvoedingsbranche wordt gewaarschuwd: de smaakversterkers E620-631 kunnen heel gevaarlijk zijn. Het verwijdt de bloedvaten op een dusdanige manier dat mensen er ernstige hoofdpijn van kunnen krijgen. Mensen met zwakke bloedvaten kunnen zelfs een hersenbloeding krijgen en/of gesprongen bloedvaten, wat tot hartstilstand kan leiden. Hier wordt verder in de pers geen ruchtbaarheid aan gegeven, zodat er geen paniek ontstaat.
De Amerikaanse Food and Drug Administration daarentegen beschouwt het als een veilige stof.
 
Natriumglutamaat is een ingrediënt van het Chinese keukenkruid ve-tsin. Van oorsprong komt ve-tsin uit Japan, waar het uit gefermenteerd zeewier wordt bereid, veelal om dashi te maken.

Arsenicum
Bepaalde zeewieren zoals hijiki en rode algen bevatten  relatief grote hoeveelheden arsenicum. Er zijn 2 vormen waarin arsenicum voorkomt, een organische en een inorganische:
De inorganische vorm
Deze kent de grootste gezondheidsrisico's; het is ook de vorm die berucht is vanwege vergiftigingsscenario's.
Organische vorm
Hiervan zijn eigenlijk geen bijwerkingen bekend.
 
Dulse (roodwier)
Het arsenicum gehalte in dulse varieert van 1-10µg/g. Als je 5g dulse zou eten bevat dit dus maximaal 5-10µg; het is onwaarschijnlijk dat dit risico's met zich meebrengt, zelfs al is een gedeelte in de inorganische vorm.
 
Hijiki                                                  
Dit bruinwier bevat hoge concentraties arsenicum. Sommige studies hebben 141µg/g arsenicum aangetroffen in hijiki, waarvan 85µg/g in de inorganische vorm. Hijiki moet je LATEN WEKEN voor gebruik om een deel van het arsenicum met het weekwater te kunnen weg te gooien.
 
Autoriteiten hebben geen richtlijnen oor de inname van arsenicum via onze voeding. Een gemiddelde persoon krijgt per dag zo'n 10-50µg arsenicum binnen. Dit kan oplopen tot 1000µg als je vis of champignons eet.
 
 
Je zou dagelijks zeer grote hoeveelheden zeewier moeten eten om enig gevaar te riskeren. Als je je hierover zorgen maakt, kun je simpel de gedroogde wieren minimaal tien minuten in water wellen voordat je ze gebruikt; het weekwater gooi je weg. Voor hijiki is deze methode zeker aan te raden.
 
 
Wanneer zeewieren op ethische wijze en van ongerepte kustwateren worden geoogst, is er geen enkel probleem met vervuiling. Verantwoorde bedrijven die zeewier oogsten testen hun producten regelmatig om de zuiverheid er van te kunnen garanderen. 
 
 
 Andere medische condities
Mensen met ernstig hoge bloeddruk, nier ziekten of hartfalen moeten hun arts raadplegen alvorens grotere hoeveelheden zeewier te consumeren.
 
 
De volgende richtlijnen gelden voor alle voedingsmiddelen, maar zijn in het bijzonder van belang voor zeegroenten:
Gezonde balans en synergie
Zeewier bevat een gezonde balans van nutriënten. Voedingsmiddelen die een hoog gehalte aan een bepaald ingrediënt bevatten vormen echter geen probleem, omdat je lichaam eenvoudig de intrinsieke mineralen en vitaminen opneemt of ze verwijdert wanneer deze niet nodig zijn. Complete, ongeraffineerde voeding is synergetisch, wat betekent dat het in harmonie werkt met andere nutriënten in de voeding, wanneer toegepast in de ideale natuurlijke verhouding (zeegroenten, landgroenten, fruit). Zeewier is geconcentreerd en vol van smaak, wat het moeilijk maakt er te veel van te eten. Je zult merken dat zeewier zeer verzadigend is en dat je er niet meer van eet dan je nodig hebt.

Voedingswaarde
De voedingswaarde van zeewier varieert aanmerkelijk, niet alleen per soort (en kleurgroep), maar ook per seizoen, omgevingsfactoren en wijze van bewaren. In het algemeen echter zijn de rode en groene zeewieren vooral rijk aan koolhydraten, een energiebron voor het lichaam, terwijl de bruine zeewieren veel vezels en jodium bevatten. Dit is een belangrijke reden om van alle drie de soorten te eten. Voor meer informatie over de voedingswaarde, klik hier.