Onderwater wier
CIMG2552.JPG
Sushi als moderne kunst
IMG_7681.JPG
« »

 Agar en Carrageen

In tegenstelling tot alginaat worden agar en carrageen gemaakt van rood zeewier; agar van de Gelidium en Gracilaria genera, carrageen van Iers mos. De bladeren van deze wieren bevatten een hoog gehalte aan gel, en het slijm maakt ze erg bruikbaar in de huidverzorging en kruidenmedicijnen. Deze zeewieren zijn ook een belangrijk deel van het voedingspatroon in China en Japan, waar Iers mos als voeding wordt verbouwd. Feitelijk produceren de Japanners al agar sinds 1670.
Het is een algemeen versterkend middel dat het hele lichaam beïnvloedt door het ondersteunen en versterken van vele systemen. Het extract is een component van huidverzachters, moisturizers en huidbeschermers; het wordt gebruikt in shampoos en conditioners om het haar glans te geven. Maar misschien het meest gebruikt wordt agar als standaard cultuur in laboratoria en ziekenhuizen voor de kweek van bacteriën en schimmels, omdat deze micro-organismen niet in staat zijn om de agar te verteren of te ontbinden.
  

Astaxanthine

Astanxanthine is bekend van wege zijn activiteit tegen ontstekingen en als antioxidant. Het wordt ook wel "het rode goud uit de zee" hetgeen refereert aan de dieprode kleur van astanxanthine. In het wild krijgen zalm en kreeft hun roze kleur door het eten van garnalen en planktonkreeftjes. Zonder garnalen of andere bron van astaxanthine blijven zalmen wit. Omdat de consument geen witte zalm wil, hoewel de smaak precies hetzelfde is, wordt voor gekweekte zalm aan het voer meestal astaxanthine toegevoegd.
Astaxanthine is een carotenoïde, d.w.z. een verbinding verwant aan caroteen. Dieren maken astanxanthine niet zelf, maar laten dit over aan de groene Bloedregenalg (Haematococcus plurialis).
Deze alg kan meer dan 40 jaar overleven zonder voedsel en water, in fel zonlicht en onder intense hitte en koude, dankzij de beschermende eigenschappen van astanxanthine.
De stof kreeg bekendheid door de aanbevelingen van Dr. Oz (Nicholas Perricone) in de show van Oprah Winfrey. De Amerikaanse overheid heeft voor de natuurlijke astaxanthine inmiddels zeventien structuur-functieclaims goedgekeurd. Deze claims hebben betrekking op de ondersteuning van gewrichten, pezen, huid, ogen, hart, immuunsysteem, anti-veroudering en voor extra energie en voor herstel na inspanning.
  

Chlorofyl

Alle zeewieren bevatten chlorofyl, met name één of twee typen die hen hun onderscheidende kleur verlenen: chlorofyl a, die de blauwgroene tint geeft, en chlorofyl b, die zorgt voor de geelgroene kleur. De kleurpigmentatie in zeewier is echter veel complexer dan die in planten op het land door de talloze vormen van chlorofyl die bijdragen aan de unieke heilzame kwaliteiten van zeewier.
 Experimenten hebben aangetoond dat chlorofyl kan helpen lever- en darmkanker te voorkomen door zich te hechten aan de carcinogenen die met deze kankersoorten geassocieerd worden en zo opname in de darmen te voorkomen. Ook onderdrukt chlorofyl DNA-beschadiging die veroorzaakt wordt door mutaties van bacteriën.
  

Essentiële suikers 

In totaal bestaan er 200 suikers die wijdverbreid in de natuur aanwezig zijn.Van deze 200 suikers kunnen we er 8 of 9 als 'essentieel' bestempelen.  De term 'essentieel' houdt in dat ze in de voeding aanwezig moeten zijn; het lichaam kan deze niet of nauwelijks zelf aanmaken. Deze suikers zijn onmisbaar en positief voor onze gezondheid. Ze vormen als het ware de sleutels in de communicatie tussen al onze cellen. Hierdoor is het dus mogelijk dat informatie wordt overgedragen van de ene cel op een andere. Deze suikers vormen oa.verbindingen met eiwitten. We noemen ze dan glycoproteïnen. Ze vormen zo o.a. hormonen.
Ons voedingspatroon is in de laatste 40 jaar meer veranderd dan in de 40.000 jaren daarvoor. Onze verre voorouders aten voornamelijk groenten, fruit, eiwitten (vlees en vis), zaden en noten. Onze hedendaagse voeding bevat echter voornamelijk geraffineerde koolhydraten (wit brood, pasta, pizza), te weinig vezels, aangezoete frisdranken, alcohol en (te) veel zuivel. Ook speelt een rol dat het westerse dieet van nature al weinig essentiële suikers bevat. Ze zitten vooral in voedingsmiddelen die wij als Nederlanders niet veel eten. Denk aan de shii take paddenstoel of aan zeewier, kelp, kokosnoten. In Japan gebruiken de mensen bijvoorbeeld veel meer voedingsmiddelen waarin van nature veel essentiële suikers zitten. Een voorbeeld is zeewier (nori).   
Voor meer informatie: Essentiële Suikers
 

Fucoidan

Fucoidan is een voedingsstof die alleen in bruin zeewier voorkomt. Men heeft 45 bruine zeewieren bestudeerd op hun fucoidan inhoud en bij alle werd fucoidan ontdekt, goed voor bijna 40% van het drooggewicht. De gevleugelde kelpsoorten, zoals mozuku, wakame en kombu, lijken de hoogste concentraties te bevatten. Fucoidan wordt geëxtraheerd met heet water, een zuuroplossing, of enzymen (uit tulband schelpen of zeeoren) en verleent aan zeewier de gladde beschermende kwaliteit. Veelbetekenend is dat alle tot op heden bestudeerde menselijke cellen uitgerust zijn met receptoren voor fucose, een suiker dat in fucoidan voorkomt.
Fucose wordt ook wel een essentieel suiker of glyconutriënt genoemd.
Er wordt over fucoidan geschreven dat het dezelfde samenstelling heeft als de moedermelk in de eerste weken na de geboorte. Het is een van planten afgeleide complexe suikermolecule die de productie van immuun cellen stimuleert, die op hun beurt het lichaam beter beschermen tegen pathogenen, zoals bacteriën, virussen en schimmels. Door de antistollingseigenschappen van fucoidan is het verstandig om bij regelmatige zeewierconsumptie, je arts te raadplegen wanneer je bloedverdunners slikt of geopereerd moet worden.
 

Essentiële vetzuren
Er zijn een paar interessante aspecten van de vetzuren in zeewier:

  • de verhouding tussen verzadigde en onverzadigde vetzuren
  • de verhouding tussen omega 3 en omega 6 vetzuren

Verzadigd - onverzadigd

Over het algemeen bevatten zeewieren 2 x zoveel verzadigde vetten als enkelvoudig onverzadigde vetzuren. Maar het totaal aan onverzadigde vetzuren is groter dan de hoeveelheid verzadigde vetzuren. Het cruciale verschil komt door de aanwezigheid van de meervoudig onverzadigde vetzuren EPA (omega 3) en AA (omega 6). De meervoudig onverzadigde vetzuren vormen 30-70% van de totale hoeveelheid vet, de omega 3 en 6 vetzuren zijn hierbij het belangrijkst. Er is overigens geen enkele 'landplant' die het vetzuur AA bevat.

Omega 3 - Omega 6 vetzuren

Bij de samenstelling van het vet in zeewier valt de balans tussen de essentiele vetzuren omega 3 en 6 vetzuren op; beiden zijn vetzuren die ons lichaam niet zelf kan aanmaken en die we dus via de voeding binnen moeten krijgen. De verhouding van deze vetzuren ligt tussen de 0.3 en 1.8, een ideale hoeveelheid voor menselijke consumptie. In het huidige Westerse dieet ligt deze verhouding vaak op 0.05 - 1 waardoor we relatief te veel omega 6 vetzuren binnen krijgen.
 
 
Hoewel macro-algen redelijke hoeveelheden EPA bevatten, is het aandeel DHA verwaarloosbaar. Dit is in tegenstelling tot visoliesupplementen die van beide vetzuren hoge concentraties kunnen bevatten. Ook de micro-algen bevatten hogere concentraties aan DHA. De omega 3 vetzuren in vis worden overigens niet door de vis zelf omgezet maar via de voedselketen (algen) ingenomen.

Voor de behoefte aan EPA kan dus de macro-alg (ofwel zeewier) gebruikt worden; voor DHA kunnen beter de micro-algen (zoals spirulina) ingezet worden.