Nieuws
Het is gedaan met de andijvie |
Haarlems Dagblad, 4 november 2011, door Wouter Klootwijk
Het oesterseizoen begint
niet officieel, zoals dat van mosselen. Maar we zitten er middenin. Ik kan lyrisch over oesters schrijven maar nu gaat het over een merkwaardig bijproduct. Zeewier. Oesters worden het best verpakt in luchtdichte bakken waar extrazuurstof in geblazen is. Mindergoed maar mooier zijn spanen mandjes. In de
mandjes liggen oesters op een bed
van zeewier. Blaasjeswier wordt het
genoemd om de bolletjes lucht in het blad. De oesters worden opgegeten. Het wier wordt achteloos weggegooid.Dat is vreemd. Het komt niet
bij ons op om er een salade van te maken, of er, ik noem maar wat, een vis mee te vullen of een
vogel. Haast
niemand in Nederland weet dat wezeewier kunnen eten en
niemand doet het. Nou ja,
op de enkeling na die sushi knutselt in de keuken.
Japanse vormgeving. Hapjes kleefrijst omwikkeld met nori. Een velletje
donkergroen papier van zeewier. Op
een leerzame Nederlandse website www.aziatische-ingredienten.nl is over nori goede informatie te vinden en ook
over andere zeewier kunnen we wijzer worden. Het zal eens tijd worden. Hoe wereldvreemd het wel niet
is dat we van zeewier zo weinig weten, realiseer je je als je telt hoeveel mensen ver van ons bed wel zeewieren eten, hoe
lang ze dat al doen en hoeveel.
Aziaten, dat dachten we al wel. Maarook Portugezen en Chilenen. Ieren
hielden zich er in barre tijden van
weleer mee in leven en arme boeren
aan de Ierse kust voerden er hun
varkens mee. Dat gebeurt weer.
Wieren zijn uitstekend veevoer.
In de zeeën van de wereld groeien
waarschijnlijk 50.000 verschillende eetbare planten (wieren worden ook algen genoemd) en een paar daarvan zijn nu ook in Nederland ontdekt. Op Texel wordt onderzocht hoe wieren getemd kunnen worden
voor akkerbouw op zee en in Zeeland is de eerste Nederlandse
zeewierboerderij gevestigd. Klein beginnen, waar elders al in het groot geboerd wordt. Er wordt wereldwijd meer zeewier geteeld dan vis in gevangenschap. Een oude
vinding uit China wordt opnieuw toegepast.
Vissen in kwekerijen poepen in het water
om zich heen. Als je er last van hebt spreek
je van vervuiling, een mestprobleem. Maar zie je er brood in dan spreek je van 'nutriënten'.
In landen met veel
zalmkweek, Noorwegen, Schotland, Ierland, wordt zeewier, vastgegroeid aan lijnen, uitgezet rond kooien met zalm. Het zeewier maakt het water
schoon en groeit geweldig op mest van vissen. Nog mooier; het eiwitrijke
wier kan verwerkt worden in voer voor zalm.
Hé, een
kringloop!
Ik
lust het rauw. Ik at er van op Texel en plukte bij laag water enorme
wieren in Ierland. 'Beetje vinaigrette er bij', zei een Ierse
wierenvrouw, 'maar koken kan ook'. De meeste zeewieren worden gedroogd en
verwerkt in producten (E-nummer 400 en daarvoorbij). En daar gaan we weer... aan zeewieren worden de meest wonderbaarlijke eigenschappen toegeschreven. Een oude mensenhuid wordt er jong van, gevreesde ziekten krijgen geen kans en als je het aan varkens geeft worden ze zichtbaar vrolijker en smaakt later het speklapje veel beter. Van zalm die zeewier at wordt dat ook al gezegd. Voorlopig geloof ik niet in die wonderen. Maar dat er meer in zit dan in andijvie weet ik zeker. En als u
de oesters op hebt, mag ik dan uw zeewier?
Laatst vernieuwd: 06/11/2011
Terug
